Een volwassen kind dat bij jou inwoont zonder huurcontract heeft meestal geen huurbescherming. Je mag dan vragen om te vertrekken, met een redelijke termijn. Vertrekt je kind niet, dan kun je niet zelf de deur op slot doen, maar moet een rechter de ontruiming toestaan. Een kind onder de 18 kun je niet zomaar op straat zetten. Uit huis zetten werkt het best als laatste stap, met duidelijke voorwaarden en een hulpaanbod erbij.
Mag je een verslaafd kind uit huis zetten?
Ja, als je kind volwassen is en bij jou inwoont zonder huurcontract, mag je vragen om te vertrekken. Je moet wel een redelijke termijn geven. Weigert je kind, dan kun je het niet zelf op straat zetten: daarvoor heb je een rechter nodig. Is je kind jonger dan 18, dan ligt het anders. Dan ben jij als ouder verantwoordelijk voor de zorg en kun je je kind niet zomaar de deur wijzen.
Voordat we de regels doorlopen: als je deze pagina leest, ben je waarschijnlijk op. Misschien verdwijnt er geld, ben je bang voor de buren, voor de politie aan de deur, of voor de andere kinderen in huis. Misschien schaam je je dat je dit überhaupt overweegt. Dat hoeft niet. Je bent geen slechte ouder omdat je een grens zoekt.
"Ouders die alles voor ze deden, maar alleen moeite hadden met nee zeggen. Ik vind het dan ook vaak lastig als ouders zichzelf zien als een 'slechte ouder' omdat hun kind verslaafd is." Geert Jan Brugman op verslavingshulpnederland.nl
Geert weet waar hij het over heeft. Hij had ouders die alles voor hem deden, en toch ging hij een kant op die niemand had verwacht. Nee zeggen tegen je kind is soms het meest liefdevolle wat je kunt doen.
Wat zegt de wet over een inwonend volwassen kind?
Een volwassen kind dat thuis woont, is in de regel geen huurder. Het woont bij jou omdat jij dat toestaat. Dat betekent dat het geen huurbescherming heeft zoals een gewone huurder.
Kostgeld is geen huur
Veel ouders vragen kostgeld. Dat maakt van je kind meestal nog geen huurder. Kostgeld is een bijdrage aan het gezamenlijke huishouden: eten, energie, wasmiddel. Een kantonrechter oordeelde in 2025 bijvoorbeeld dat een volwassen zoon die thuis was blijven wonen en een maandelijks bedrag betaalde, geen huurder was. Er was geen schriftelijk contract, het bedrag was laag en het ging om een kind dat nooit was uitgevlogen.
Ligt het bij jou anders, bijvoorbeeld omdat je kind een eigen, afgesloten woonruimte heeft met een huurcontract en een marktconforme huur? Dan kan er wel sprake zijn van huur. Laat je in dat geval eerst juridisch adviseren.
Wat als je kind niet wil vertrekken?
Dan mag je het niet met geweld of door de sloten te vervangen eruit zetten. Dat heet eigenrichting en is niet toegestaan. De weg is dan een procedure bij de rechter, die een ontruiming kan toestaan. Daarvoor heb je meestal een advocaat nodig.
Onderhoudsplicht tot 21 jaar
Tot je kind 21 is, moet je in principe bijdragen aan de kosten van levensonderhoud en studie. Dat staat in het Burgerlijk Wetboek. Die plicht betekent niet dat je kind per se bij jou moet wonen. Een rechter kan de bijdrage ook beperken, bijvoorbeeld als het gedrag van je kind daar reden voor geeft. Ook hier geldt: laat je adviseren voordat je iets stopzet.
En als je kind jonger is dan 18?
Een minderjarig kind kun je niet uit huis zetten. Als het thuis niet meer gaat, zijn er andere wegen: de huisarts, het wijk- of jeugdteam van je gemeente, of jeugdhulp. Bij zorgen over veiligheid kun je Veilig Thuis bellen, gratis, op 0800-2000. Lees ook wat er kan bij een puber die blowt of drugsgebruik bij een kind.
Geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie op basis van openbare bronnen. Elke situatie is anders. Voor advies over jouw situatie kun je terecht bij het Juridisch Loket (juridischloket.nl, gratis 0800-8020, voor mensen met een lager inkomen) of bij een advocaat.
Hoe werkt uitschrijven uit de BRP?
Je kunt iemand niet zelf uitschrijven van je adres. Wel kun je bij de gemeente melden dat je kind niet meer bij jou woont. De gemeente start dan een adresonderzoek.
Dat gaat ongeveer zo:
- Je meldt bij de gemeente (online met DigiD of aan de balie) dat iemand niet meer op jouw adres woont.
- De gemeente onderzoekt waar je kind verblijft: via de eigen systemen, per brief of telefoon, soms met een huisbezoek.
- Je kind krijgt een brief dat de gemeente van plan is het uit te schrijven, en kan dan zelf een nieuw adres doorgeven.
- Blijft de verblijfplaats onbekend, dan schrijft de gemeente je kind uit als "vertrokken onbekend waarheen".
Let op: zo'n uitschrijving heeft grote gevolgen. Je kind kan zijn uitkering of toeslagen kwijtraken, problemen krijgen met de zorgverzekering en geen nieuw identiteitsbewijs aanvragen. Dat kan een kind dat al worstelt verder van de hulp af brengen. Een alternatief is een briefadres, bijvoorbeeld bij familie of via de gemeente. Dan blijft je kind bereikbaar voor post, ook als het niet bij jou woont.
"Bespreek
Is uit huis zetten verstandig, of maakt het de verslaving erger?
Er is geen antwoord dat voor iedereen klopt. Soms is het de grens die eindelijk iets in beweging zet. Soms raakt een kind verder weg, op straat of bij foute vrienden. Wat het verschil maakt, is meestal niet óf je de grens trekt, maar hoe.
Uit huis zetten werkt beter als:
- je het niet in een ruzie besluit, maar op een rustig moment met je partner afspreekt;
- je kind van tevoren weet wat de voorwaarden zijn en wat er gebeurt als die niet worden nagekomen;
- er een duidelijke uitweg is: wie hulp aanneemt, mag blijven of terugkomen;
- je het contact niet verbreekt, maar wel het gebruik niet meer mogelijk maakt.
Het werkt slechter als het een dreigement blijft dat je niet uitvoert. Kinderen die gebruiken leren snel welke grenzen echt zijn en welke niet.
Welke alternatieven zijn er voor uit huis zetten?
Vaak zit er nog ruimte tussen "alles laten gebeuren" en "de deur dicht".
Huisregels met gevolgen
Spreek op papier af wat wel en niet kan. Bijvoorbeeld: geen gebruik in huis, geen bezoek van gebruikers, geen geld meer zonder overleg, meewerken aan een gesprek met de huisarts. En wat er gebeurt als een afspraak wordt gebroken. Meer daarover lees je bij kind wil geen hulp.
Stop met het onbedoeld makkelijker maken
Ouders betalen soms schulden af, geven geld voor "eten" of dekken een kind tegenover werk of familie. Dat komt uit liefde, maar het maakt het gebruik soms makkelijker. Stoppen met die hulp is ook een grens, zonder dat je kind de straat op hoeft.
Een interventie
Wil je kind niet praten over hulp? Bij een interventie ga je samen met familie en een interventiespecialist zoals Ilja Reiman in gesprek met je kind, met een concreet hulpaanbod op tafel. Uit huis zetten kan dan een van de afgesproken gevolgen zijn als je kind de hulp weigert, in plaats van een besluit uit wanhoop.
Opname
Soms is een opname de beste vorm van "uit huis". Je kind is dan veilig, krijgt hulp, en jij krijgt even lucht. Lees meer over een afkickkliniek voor jongeren en over wat een opname kost.
Wat doe je als je kind agressief wordt?
Je eigen veiligheid en die van anderen in huis gaat voor. Bij direct gevaar bel je 112. Bij huiselijk geweld kan de burgemeester een tijdelijk huisverbod opleggen aan een volwassene. Dat duurt tien dagen en kan worden verlengd. In die tijd wordt ook hulp opgestart voor iedereen in het gezin. Advies krijg je bij Veilig Thuis, gratis op 0800-2000.
Denkt je kind aan zelfdoding of praat het erover? Neem dat altijd serieus en bel 113 (0800-0113, gratis) of bij acuut gevaar 112.
Hoe ga je om met schuldgevoel?
Bijna elke ouder die deze stap overweegt, voelt zich schuldig. "Wat als er iets gebeurt?" Die angst is normaal. Maar schuld is geen goede raadgever. Een grens stellen is niet hetzelfde als je kind opgeven. Je kunt de deur dicht doen voor het gebruik en tegelijk open laten voor je kind.
Zeg het ook zo: "Ik hou van je. Ik wil niet dat je hier gebruikt. Zodra je hulp wilt, sta ik naast je." Geert kreeg na zijn herstel vergiffenis van de mensen die hij pijn had gedaan, en zijn band met zijn dochter werd sterker dan ooit. Herstel van een familieband is mogelijk, ook na een periode van afstand.
Zoek ook steun voor jezelf. Je hoeft dit niet alleen te dragen. Kijk bij hulp en steun voor ouders of lees meer in onze gids voor ouders.
Wat kun je vandaag doen?
- Schrijf op wat er de afgelopen maanden is gebeurd. Dat helpt je om helder te zien, en het helpt bij een eventueel juridisch advies.
- Bespreek met je partner (of een vertrouwd familielid) welke grens jullie samen willen trekken.
- Vraag juridisch advies als je twijfelt over huur, onderhoudsplicht of uitschrijven.
- Vraag een gratis gesprek aan. We denken mee over de volgende stap: grenzen, een interventie of een behandeling. Neem contact op.
Veelgestelde vragen
Kan ik mijn volwassen zoon uitschrijven van mijn adres?
Niet zelf. Je kunt bij de gemeente melden dat hij niet meer bij jou woont. De gemeente doet dan een adresonderzoek. Blijkt hij er echt niet meer te wonen en is zijn nieuwe adres onbekend, dan schrijft de gemeente hem uit. Dat heeft grote gevolgen voor hem, zoals het verlies van uitkering of toeslagen.
Heeft mijn kind huurbescherming als het kostgeld betaalt?
Meestal niet. Kostgeld is een bijdrage aan het gezamenlijke huishouden, geen huur. Rechters kijken onder meer of er een schriftelijk contract is en hoe hoog het bedrag is. Twijfel je, vraag dan advies bij het Juridisch Loket.
Moet ik mijn kind tot 21 jaar onderhouden, ook als het verslaafd is?
Ouders moeten in principe bijdragen in de kosten van levensonderhoud en studie tot hun kind 21 is. Dat hoeft niet in de vorm van wonen in jouw huis of contant geld. Een rechter kan die plicht beperken, bijvoorbeeld als het gedrag van je kind daar aanleiding toe geeft. Laat je hierover juridisch adviseren.
Wat als mijn kind agressief wordt als ik zeg dat het moet vertrekken?
Bij direct gevaar bel je 112. Bij huiselijk geweld kan de burgemeester een tijdelijk huisverbod opleggen aan een volwassene, meestal voor tien dagen. Advies over geweld thuis krijg je bij Veilig Thuis, gratis op 0800-2000.
Wordt de verslaving erger als ik mijn kind uit huis zet?
Dat kan, maar het hoeft niet. Het risico is groter als je kind nergens heen kan en geen hulp heeft. Daarom werkt uit huis zetten het best met duidelijke voorwaarden: wie in behandeling gaat, krijgt een andere uitkomst dan wie blijft gebruiken.
Geert Jan Brugman
Ondernemer en vader. Gebruikte zo'n 25 jaar drank en drugs, tot zijn dochter zijn keerpunt werd. Samen met Ilja richtte hij Verslavingshulp Nederland op, om verslaafden en hun familie de weg naar herstel te laten vinden.
Lees het verhaal van Geert → · Hoe wij werken en welke bronnen we gebruiken